Slechts één keer heeft ze Dominicus’ ondervraging ondergaan, en dat op instigatie van Uriël. Een vroege gnostische sekte binnen het christendom verklaarde haar identiek met de Heilige Geest en daarom een deel van de Heilige Drie-eenheid. Toen ze erover werd ondervraagd, zei Sophia slechts: “Het doet hen geen kwaad om deze overtuigingen aan te hangen. Waarom zouden we hen problemen bezorgen?” Dit maakte Uriël woedend, voor wie leerstellige zuiverheid net zo belangrijk was als elke andere vorm van zuiverheid. Maar zelfs Dominicus’ scherpzinnige geest kon geen enkele fout vinden in wat ze had gedaan, en zo werd haar naam volledig gezuiverd. Sophia’s reactie op de vrijspraak: “Dat is mooi. Wanneer zei je dat dit gebeurd was?”

Sophia is de meest moederlijke van alle engelen. In de politieke strijd van de engelen streeft ze naar verzoening, vergeving en begrip. Ze is kalm, oplettend en een uitstekende luisteraar, maar ook streng en onverschrokken. Ze raakt diep gekwetst wanneer iemand in haar dienst lijdt, zelfs als diegene dat lijden aan zichzelf te danken heeft.

Vreemd genoeg is Andrealphus niet haar ergste vijand. Ze ziet een plaats voor lust in de context van bepaalde vormen van liefde. Haar aartsvijand is Malphas, omdat ze elke verdeeldheid haat. Ze tolereert alle demonenprinsen behalve Malphas, Baäl en Saminga, en is zelfs hartelijk tegenover Lilith.

Sophia is, van alle aartsengelen, het meest betrokken bij het dagelijks werk van de mens. Ze neemt echter zelden de eer op zich voor wat ze doet. Veel aartsengelen vergeten dat ze tot de oudsten in hun soort behoort. Sophia is natuurlijk het Griekse woord voor Wijsheid. Het is misschien niet helemaal toeval dat ze altijd zo genoemd wordt.